Karinthië, Oostenrijk, voorjaar 2010

Woensdag 12 mei 2010

Om 5 uur ging Bert’s wekker af, tijd om ons klaar te maken en te vertrekken naar Villach aan de Ossiacher See in Oostenrijk. Toch met enige tegenzin het ding een dreun gegeven en het bed uitgevallen, we waren eigenlijk toch allebei al wakker en we wilden toch wel op vakantie. Het was tijd, na alle stress en drukte, tijd om te gaan relaxen en bij te komen. Dus… zodoende, zou Guido zeggen.

De meeste spullen lagen al in de caravan, het restje was nog binnen en moest grotendeels de auto in, terwijl de fietsen nog achterop de caravan gebonden moesten worden en disseldruk van de caravan nog gewogen moest worden, wat soms ook nog enige verschuivingen van de vracht met zich mee kan brengen.

Deze keer gelukkig niet. Om half zeven is de caravan aangehaakt en wordt er weggereden. Jos en Thijs waren in bed gebleven, dus werden we niet uitgezwaaid. Wegwezen, op naar Oostenrijk!!!

Besloten was om bij Venlo richting Münchengladbach te rijden. Normaliter ging dat via een binnenweg langs het Trefcenter, maar we hadden gezien, dat het via de A73 ook zou moeten lukken, dus de A73 op. Dat was toch effe aanpruttelen, want bewegwijzering naar die andere snelweg was er eigenlijk niet. Bij Roermond uiteindelijk een bordje Deutschland tegengekomen, wat ons direct in Duitsland op een snelweg deponeerde, die de goede kant uitging, pffft!

De reis ging positief, weinig oponthoud of files, al begon het in begin Duitsland toch wat moeizaam dat vooruit komen met al dat langzaam rijdend verkeer . totdat… Hmmm. De planning was initieel om via Nűrnberg te reizen, omdat er langs de route Karlsruhe – Stuttgard werkzaamheden zijn. Het probleem is echter, dat de eerste route een behoorlijk stuk omrijden betekent en veel files vanwege de komende hemelvaart, waardoor we toch besloten te kijken hoe de ideale route was. Hadden we wellicht toch niet moeten doen, want dit leverde ons wel weer een hoop fileplezier op. Voorbij Ulm was het voorbij met de wegwerkzaamheden, via Műnchen richting Salzburg reed het weer goed. Toen we rond 18:00 uur nog zo’n 300 km te rijden hadden tot onze eindbestemming besloten we door te rijden in plaats van een overnachtingscamping te zoeken. Uitgaande van hoe de reis tot nu verlopen was en van de GPS (dus eigenlijk een logische berekening 1,5 maal de tijd die we volgens de GPS met 120 km/uur nodig hadden) zouden we tussen 22:30 en 23:00uur op de camping zijn, vandaar.

We zaten dus zo in Oostenrijk, waar het zo donker was. En wel zo snel dat Yvonne er vet door verrast was, ze reed namelijk middels . Ze zou de auto door de schemering rijden, zodat Bert het laatste stuk door het donker kon. En weer waren er wegwerkzaamheden, Yvonne reed, vanwege de wegwerkzaamheden aan de andere kant voor tegemoetkomend verkeer , het regende en daardoor misten we het tankstation waar we hadden kunnen wisselen en voor de laatste keer zouden tanken. Dan maar gestopt op de vluchtstrook, want het was te donker. Bert reed verder, maar moest, weer een onaangename verrassing, van de snelweg af. De weg, met vele tunnels, was afgesloten! We volgden het verkeer maar, en het vervelende is, dat die Oostenrijkers amper straatverlichting hebben, en al zeker niet op een snelweg laat staan op een bergweg. Vlak voor de oprit, waar we weer de snelweg opkonden hebben we nog getankt, en meteen het opstapje van de caravan ingeklapt (vergeten de vorige keer). Toen de snelweg op, en  nagenoeg meteen in een erg langzaam rijdende file, snelheid koppeling op en geen gas geven, als je begrijpt wat ik bedoel(12 km per uur was de snelheid). De reden hiervan was snel duidelijk: erg zwaar transport van 7 grote boten en een soort huisof te wel chalet. Dat duurde en duurde. Onze aankomsttijd schoof maar op. Plotseling was de vertraging voorbij, vlak voor de Tauerntunnel, de vrachtwagens en begeleiding waren ineens verdwenen. 70 km verder moesten we tol betalen voor de Katschbergtunnel en wat zien we daar ineens rechts na de tolpoorten staan? Dat zware transport! Zo vreemd, zo’n stuk met 80 km/uur doorgereden, waar we achter het transport gewoon niet vooruit te branden waren, en dan zien we het plotseling weer staan. Hier begrijpen wij dus niets van, hè. Het lijkt wel een zwart gat waarin ze waren verdwenen en zo snel doken ze ook weer op.

Uiteindelijk was het 00:15 uur, toen we de camping bereikten. We hadden ze al 3 keer geprobeerd te bellen, maar helaas kregen we alleen de telefoonbeantwoorder, dus alles was dicht, behalve één van de slagbomen. We hadden al besloten om voor de slagboom te overnachten, ruimte genoeg, maar volgens een Engelsman, die de camping opreed, kon je gewoon de camping op gaan, een plaatsje uitzoeken en je de volgende ochtend bij de receptie melden. Zo gezegd, zo gedaan.

Maar het valt niet mee om in het pikkedonker een plaatsje te vinden. We reden een afslagje voorbij, terwijl het achteruitrijden terug omhoog (terrassencamping!) niet zo florissant ging. Dus maar naar een plaatje gemoverd, een meter of 40/50, maar het lukte! Pootjes uit, stroom aansluiten, honden uitlaten, plassen en mandje in!

Overigens moeten we nog wel vermelden dat de koelkast goed koelt. De peren waren bevroren, de appels en potjes asperges ook. De energiedrank was dusdanig koud dat we drie blikjes hebben weg kunnen gooien, twee onderweg en een op de camping, ze waren vanwege de koude bol gaan staan en gaan lekken (dat stinkt behoorlijk hoor in je koelkast). De peren en appels uit de koelkast konden we ook weggooien. Fruit wat bevroren is, is niet meer te eten. Overigens was de halvarine, die nog geheel dicht was, dusdanig koud geworden dat het vet van het vocht gescheiden werd. Wilde je dus je brood opsmeren, dan liep het water uit de halvarine en kon je je brood schuin houden dan liep het water er zo vanaf. Ook maar weggegooid en nieuwe gekocht….

Donderdag 13 mei 2010

Na een heftige en lange dag mag je best uitslapen. Om kwart voor 10 zijn we toch maar uit bed gegaan. Het is een beetje een druilerige dag, maar we moeten ons aanmelden en erg belangrijk: settelen.

Een vriendelijk meisje bij de receptie schreef ons in, ze was zo snel, dat alles al was uitgedraaid voordat we de ACSI pas lieten zien. Wijzigen en opnieuw uitdraaien! Toch is het met een stuk voordeliger!

Vanochtend was het druilerig, maar de voortent is opgezet, en alles staat op zijn plaats. Lekker! Na de regen werd het toch wel lekker buiten en hebben we zonder jas een rondje camping gepakt. Dat kan hier best wel, want de camping is groter dan je denkt, wanneer je de plattegrond zo even beziet. Ziet er goed uit, aan de oevers van de Ossiacher See, netjes onderhouden en erg mooi sanitair. De eerste foto’s zijn inmiddels geschoten.

Verder hebben we eigenlijk niets gedaan vandaag, beetje uitgerust, boekje gelezen, de schotel ingesteld, eerst keer raak, en niet warm gegeten, worstenbrood, eierkoek, kopje noedels, koffie, tv kijken.. De vakantie is begonnen…

Vrijdag 14 mei 2010

Yvonne staat zoals gewoonlijk vroeg op. Even de honden uitgelaten en voor het ontbijt gezorgd. Bert is de eerste boodschappen in de plaatselijke Spar gaan halen. Een kuipje boter en deo die Yvonne vergeten was. Lekker onze eerste broodjes gebakken en opgepeuzeld. Paar bakkies koffie erbij en we kunnen er weer tegen vandaag….. Vandaag gaan we Villach in, kijken wat daar te halen valt.. Ik hoop in ieder geval geld, want met de vijf euro van thuis doe je niet veel….

En ja hoor, geld hebben we gevonden en niet eens zo ver van de camping af ook. Nu door naar Villach. Villach is een mooi dorp/stad. Veel beelden en veel te bezichtigen, Bert nog een kerkie ingestuurd, maar hij heeft geen foto’s gemaakt. Met de honden wat rondgewandeld en vervolgens weer teruggegaan naar de camping. Nog wel opzoek geweest naar een Lidl, we vonden wel boren, maar geen Lidl… komt goed, wij Brabanders gaan door tot we dat gevonden hebben. Wel hebben we ons eerste rondje om het meer gereden, meer op zoek naar de Lidl dan om een rondje te rijden, maar toch we hebben de overkant van de plas ook gezien nu….Overigens ook maar bij een Billa geweest, dat is een goedkope winkel te vergelijken met een Aldi. Daar heb ik maar eens drank ingeslagen. Eierlikeur voor mezelf, cognac, een VSOP, voor Bert (4,99 euro), bier en de noodzakelijke levensmiddelen ’s Avonds zuurkool op met rookworst en aardappelpuree, dat was jammie jammie ’s avonds binnen gezeten vanwege de frisheid in de voortent. En natuurlijk tv gekeken….

Zaterdag 15 mei 2010

Vandaag is het regenachtig buiten, we noemen zoiets ook wel koud en nat. Onze gewone schoenen zijn ondertussen wel geheel doorweekt van al het water van de afgelopen nacht. Maar toch trotseren we de buien en starten onze rit naar Klagenfurt. Natuurlijk eerst ons ontbijtje met afbakbroodjes gegeten en een paar bakken koffie naar binnen geschoven.

In Klagenfurt aangekomen onze bolide maar eens droog gestald in een parkeer garage. Eenmaal boven stonden we op een heel groot plein nabij het raadhuis. Wij de binnenstad in. Nog steeds regent het. We vinden een overdekt winkelcentrum wat wel 4x zo groot is als de binnenstad van Breda. 4 verdiepingen kunnen we nemen. De honden mogen er ook in en zodoende hebben we droog kunnen shoppen. Bij Peek en Cloppenburg voor Bert nog een trui gekocht, was afgeprijsd, dus dat kon er nog net af… Sta je daar in de rij voor de kassa en dan zijn er mensen die toch voor zo’n dikke 4 a 500 euro afrekenen. En om nou te zeggen hebben ze veel gekocht? Nee, dat niet eens, drie of vier dingetjes. Maar natuurlijk wel merkkleding, dat wel. Nog even verder geshopt en vervolgens weer naar buiten, de kou in. Vele winkeltjes gezien, ja ook in de regen…. Italiaanse ijssalons hadden het niet druk. Een plaatselijke bakker had het drukker.

Na de stad in een vorm van een 8 doorkruist te hebben zijn we weer richting de caravan gegaan, maar niet voor we de Lidl ingegaan zijn, die kwamen we tegen op de heenweg, vlak bij Klagenfurt. Even nog e.e.a. in huis gehaald en vervolgens zijn we naar de camping gegaan. Eenmaal op de camping werd Bert direct aangesproken door een man die een nieuwe caravan had met bijbehorende tv met satelliet. Hij wist niet hoe hij de satelliet verbinding kon gaan krijgen dus Bert ff zijn brein laten werken en binnen no time was ie weer terug. Klaar zei hij, klusje geklaard … kijk dat is mijn Bertje.  In de avond toch die kachel maar eens opgestookt, 14 graden binnen is niet echt aan de warme kant. Dus zogezegd zo gedaan. Vanmiddag aspergesoep gemaakt en vanavond lekker kip madras gegeten.

Zondag 16 mei  2010

Vandaag autoloze zondag. Dat wordt dus bij de caravan blijven, het is droog, maar daar heb je het dan ook mee gehad. De temperatuur in de caravan maar eens opgeschroefd naar 23 graden, die gastank moet toch ook een keer leeg, hè. Het waait enorm, dus een fietstocht zit er ook niet in vandaag. De mastappels vliegen van de bomen, recht op onze caravan, als we het zonder schade houden deze keer, dan is dat een mazzeltje, maar ik geloof er niets van en we zitten niet eens onder een boom, maar de wind is zo sterk dat ie schuin vanuit een ander boom naar ons komen, had niet gehoeven hoor.

Vandaag onze internet kaart maar eens geactiveerd, kijken wat internet te bieden heeft. De site bijgewerkt en ff op Hyves alles geüpdate. Bert is ondertussen foto’s maken buiten van de camping. Moet ik ook nog eens doen, mijn oog ziet toch anders als dat van Bert. De honden liggen lekker in de caravan, zij genieten weer op hun manier. Vanavond eten we sla met een schnitzel en aardappelpuree. Moet lekker zijn denk ik, mijn sla is niet te versmaden.

Vanmiddag maar een wandeling gemaakt van meer dan een uur, tja ja moet wat op een autoloze zondag he? Heel veel plaatselijke fietsers en skaters op de weg, geen gemotoriseerd verkeer, is toch even wat anders. En al die mensen genoten van de fiets- of skatedag. Wij hebben in het bos gewandeld en over de camping teruggekomen. De camping is groot, dus duurt het wel even eer je weer bij je caravan bent. Je zal toch besloten hebben op zondag aan te komen met je caravannetje, sla je toch mooi ff de plank mis, kan ik je wel zeggen. Maar vandaag dus verder een rustdag, verplicht!! Dan maar een biertje op drinken, gaat er ook wel in na een fikse wandeling……Nog even op Hyves naar het  filmpje van Anne bekeken, erg mooi, alles gefikst samen met zijn ma… knap hoor en erg romantisch, zo romantisch was zelfs Bert niet toentertijd……. Aldus Bert zelf.

Maandag 17 mei 2010

Voor vandaag stonden Gmünd, Spittal en de Weissensee op de agenda. Drie locaties, we zouden wel zien hoe ver we zouden komen.

Gmünd blijkt een mooi en pittoresk plaatsje te zijn. Volgens het boekje van de ANWB zou het middeleeuws zijn en redelijk authentiek, en dat blijkt echt wel waar te zijn. Waar het plaatsje begint moet je eerst door een stadspoort, en waar het eindigt ook, en er tussenin mooie gebouwen, die er ook best oud uitzien, maar wel goed onderhouden. Wat cafés, herbergen, winkels, etc. En voorbij de tweede stadspoort was er ook nog een kasteel ruïne, die gedeeltelijk opgeknapt was, nog steeds werd gerestaureerd en waar zelfs een restaurant in was gevestigd. Daar hebben we best wat mooie foto’s weten te schieten. De ruïne werd zelfs versierd door een hoop huisvlijt van de plaatselijke smid: zelfs twee paarden, gemaakt van oude hoefijzers en een manneke gemaakt van oude deursloten.

Next stop: Spittal. Dit zou een aardige plaats moeten zijn, aldus de man “van de schotel”. Nou, ons viel het eigenlijk best tegen. Een mooi wit paleis of zo (nog even uitzoeken, als we tijd hebben), waarin momenteel een museum en een restaurant in gevestigd zijn, met daarachter een soort park met veel grote bomen, gras en een fontein. Verder: niet veel dus.. Op naar de volgende pitsstop:

De Weissensee. Dat is het meer, waar ’s winters de alternatieve Elfstedentocht wordt geschaatst. Het hoogste meer van Europa, liggend op zo’n 950 meter boven zeeniveau. Een interessant ritje hier naar toe, best nog een end, maar met een weids uitzicht en hoge bergen, grotendeels door het dal van de Drau, die ook nog door Villach stroomt. Het laatste stukje bevatte nog een deel met hellingen van 15 graden en met leuke haarspeldbochten. Het meer blijkt behalve mooi blauw ook erg lang en redelijk smal te zijn. Middel over het meer loopt een brug, die eindigt op een parkeerplaats met een restaurant. Uiteraard komen we er weer groepen motoren tegen, die dezelfde route als wij hebben gereden, die ook bij ons parkeerden. We lopen terug over de brug, naar het dorpje aan de overkant, het is behoorlijk fris, ondanks de zon, en dankzij de harde wind, vandaar, dat we snel weer in de auto sprongen, om terug naar de camping te rijden. Het was leuk om dit meertje gezien te hebben. De terugrit blijkt uiteindelijk nog een ritje van een km of 85 te zijn…

Dinsdag 18 mei 2010

Vanochtend gewekt door Yvonne, die aangaf, dat het weer weer prachtig was. Reden om ons volgende reisplan te gaan uitvoeren: een Kaernten Card aanschaffen bij de receptie en daarmee op pad gaan. Deze keer niet te ver weg, namelijk naar de top van de Gerlitzen via de bergbahn in Annenheim, een plaatsje zeg maar net om de hoek, ook aan de Ossiacher See.

Maar aangekomen bij de Kanzelbahn naar de Gerlitzen blijkt deze gesloten, reden: niet elke dag open tijdens het voorseizoen. Hier moeten we dus nog een andere keer terugkomen. De planning moet worden omgegooid.

Dus maar op pad naar de uitzichttoren Piramidenkogel, bij Velden aan de Worther See, waaraan ook Klagenfurt ligt. Maar wel via de Oostenrijkse Aldi, de Hofer, om nog wat eten voor onderweg aan te schaffen, en nog wat andere zaken.

Na enige ruzie met onze Mio Truus, Bert wist de weg beter, en een leuke klim tegen de berg, waar de toren staat, wel met de auto, arriveerden we bij de toren. Zouden we echt zo’n interessant uitzicht krijgen? We stonden beneden aan de voet van het ding nog tussen de bossen, weliswaar op 851 meter hoogte, terwijl ook de toren nog 54 meter is, maar toch… Betalen hoeft deze keer niet bij de kassa, alleen de Kaernten Card tonen. Vervolgens met de lift omhoog. Gave kerel, die liftboy: Zwei Fechthunde… Wel een prachtig uitzicht, hoor, maar wel zo allemaal gezien. Tijd voor de volgende etappe!

Op naar de Villacher Alpenstrasse, in Villach, dus effe terugrijden. Wat zullen we daar te zien krijgen?

In Villach moeten we door een tolpoortje, waar we weer de Kaernten Card kunnen tonen. We krijgen een folder mee, waarin staat aangegeven waar je je bevindt. We moeten de Alpenstraat rijden, die steeds hoger gaat en waar bij elke parkeerplaats wat te zien is. Interessant, beste mensen, en steeds weer een ander mooi uitzicht. Over Villach, over de Villacher Alpenstrasse, over drie landen (Oostenrijk, Slovenië en Italië), over de Karawanken en de Julische Alpen en uiteindelijk een echt panorama uitzicht van de Rosstratte tegen de flanken van de Dobratsch op 1732 meter hoogte. Overigens was het wel aardig koud buiten de auto, nl. 6 graden. Reden voldoende om de jas maar even aan te trekken. Tuurlijk weer veel foto’s gemaakt! En op de terugweg moest ons Balootje voor de afwisseling overgeven. Helaas grotendeels in de auto…

Terug bij de caravan genoten van een welverdiend biertje om daarna te beginnen aan de macaroni… Wat zullen we morgen eens gaan doen? Waarschijnlijk naar de Grossglockner..

Woensdag 19 mei 2010

Dus niet de Grossglockner, luitjes, omdat dat een B optie is van de Kaernten Card, d.w.z. een optie, waar je hooguit korting op kunt krijgen, terwijl de gewone KaCa opties met de Card gratis zijn, betaald door de Card te kopen. Het is mooi weer, dus kiezen we weer een buitenactiviteit.

Als eerste gaan we naar de Raggaschlucht, een 800 meter lange kloof, uitgeslepen door een beekje. Na een behoorlijke rit, kilometertje of 80, denk ik, werden de wegen steeds smaller en moesten we uiteindelijk de doorgaande weg verlaten om naar onze bestemming te gaan. Vervolgens over een 1 auto breed bruggetje, het lijkt wel of we over het fietspad rijden, bordjes volgen naar de parkeerplaats. Het is er niet druk, er staan wel vier auto’s, maar volgens het bordje zijn we er. Te voet de bordjes verder volgen, beetje bergje op. Via twee restaurantjes, mogelijk voor verhongerde toeristen of buurtbewoners, waar bij het 2e een clubje scholieren stond, die waarschijnlijk al de Schlucht genomen hadden en lekker een ijsje stonden te likken, kwamen we bij de kassa. KaCa laten zien en de kloof in, het water volgen. Weer een interessante belevenis. We hadden in Frankrijk 2 jaar geleden al eens een Gorge gedaan, maar deze is toch wel een stuk groter. De honden konden het lopen over de planken boven in de kloof redelijk goed aan vanwege de dwars gemonteerde latten. Alleen op een paar plaatsen moesten we de honden even dragen naar een verder niveau. Ondanks dat we al een dergelijke kloof gezien hebben, konden we het niet laten om toch redelijk wat foto’s te schieten, zoals gewoonlijk. Aan het einde een grote waterval, die ook heel wat water deed verstuiven, en daarna door het bos, vrij stijl terug omlaag naar de kassa en de auto. Goed, dat er hier en daar een stalen kabel stond gespannen, zodat Yvonne toch gemakkelijk naar beneden kon.

Na de Raggaschlucht zijn we wat teruggereden naar Kolbnitz, waar we de Reisseck Bergbahnen wisten te vinden. Dit is een soort van schuin gebouwde trein, die met de hulp van een stalen kabel naar boven wordt gereden. Leek ons wel interessant, omdat we weer naar een aardige hoogte (2245 meter) zouden gaan. Jassen aan, bergschoenen waren al ondergebonden, en naar de kassa. Om 14:40 zou de eerstvolgende rit zijn, en omdat we er om 13:45 zijn nemen we nog een flesje cola en een apfelstrudel bij het bijbehorende restaurantje. Dan blijkt de eerste vertrektijd te zijn gewijzigd naar 14:00 uur. De cola was op, de apfelstrudel moest nog gemaakt worden of zo. Dus snel naar binnen en vragen hoe verder. Dat werd dus apfelstrudel zum mitnehmen, haha. Snel betaald en de trein in. Nou ja, er was niet voor de honden betaald en we hadden geen maulkorben. Terug naar de kassa.. 10 euro betaald voor de de honden en de muilkorfjes (blafbandjes) te leen meegekregen. Op naar boven, en dat is best wel spektaculair met zo’n treintje. Het stijgingspercentage loopt op tot 82 procent, dat gaat je dus echt niet lukken met de auto! Advies: even de foto’s bekijken hiervan. We hadden 3 van dit soort treintjes nodig om naar boven te gaan, 2 x overstappen, en vervolgens reden we nog met een horizontaal treintje dwars door de berg naar een berghotel, waar ook een stuwmeer is. Leuk, hoor, zo midden in de sneeuw. Vanwege het lekkere zonnetje en de luwte (geen wind) hebben we lekker op het terrasje gezeten, wat gezond en nog een kop koffie genuttigd alvorens weer de weg terug te nemen. Een interessante uitstap, luitjes, zeker aan te bevelen.

Hierna terug naar de caravan, nog een km of 70 te scheuren…

Donderdag 20 mei 2010

Goeiendag, al weer goed weer, iets meer bewolking dan gisteren, maar goed genoeg voor een interessante volgende tocht: vandaag gaan wij de Malta Hochalmstrasse rijden. Deze is ergens achter Gmund, verder het Maltadal in. Weer de bergen in, naar zo’n 1933 meter boven zeeniveau.

Na een lange rit, langs Gmund, waar we nu deze keer wel het Porsche museum zagen, waar helaas geen honden toegestaan zijn, L, passeerden we Malta (niet het eiland, maar het dorp) en reden we het Maltadal in. De weg werd steeds smaller, terwijl ook het dal steeds smaller werd, en er vrij regelmatig grote rotsblokken langs de weg te vinden waren. Uiteindelijk arriveerden we bij de kassa, waar weer de KaCa ons gratis toegang verschafte.

Dus weer een weg naar boven gaan rijden, met hellingen tot een percentage of 15. We raken het bijna gewend. De loofboomgrens waren we al voorbij, dus tussen de naaldbomen de de rotsblokken verder. Hier en daar kwamen we een watertje, watervalletje, tegen, maar we wilden meer zien, dus verder rijden. Plots staan en een aantal wagens aan de kant, er maar omheen, he, op zijn Berts. Maar ze stonden stil voor een stoplicht, dus in zijn achteruit en aansluiten.

De weg blijkt verder voor een groot gedeelte te smal voor tegenliggers, dus moesten we om beurten verder. Door verschillende smalle tunnels kwamen we uiteindelijk boven, waar wederom sneeuw ligt, en er zelfs sneeuw blijkt te vallen!!!

Het hotel wat we boven verwachtten blijkt nog niet af, maar nog in aanbouw met als opleveringsdatum eind van dit jaar. Nou ja, komen we eigenlijk toch niet voor. De stuwdam en het stuwmeer zijn er wel en zijn groot! Wederom is alles natuurlijk op de foto’s vastgelegd. We hebben nog een stuk over de stuwdam gewandeld en het meer boven, het stuwmeer en beneden, een kleiner stuwmeer bekeken. Daarna maar weer terug naar beneden, we hebben genoeg van de sneeuwbui.

Onderweg nog 22 minuten voor het stoplicht staan wachten alvorens we verder mochten, daar ook nog even gecheckt wat voor naaldboom er nu precies daar te vinden was naast de gewone dennen.

Voldaan terug naar de camping, voor een biertje en een potje sudoku..

Vrijdag 21 mei 2010

Vandaag weer een rondje plaatsen gaan rijden. Dus niet de bergen in, maar wat meer langs bezienswaardige plaatsen, althans volgens de gidsen. De route ging vandaag via Gurk naar St. Veit en vandaar naar Klagenfurt, om daarna weer naar Villach terug te rijden.

Gurk, dat moest je gezien hebben volgens de gids. ‘t Is slechts een klein plaatsje midden in de bergen, maar met een enorm klooster en een dito kerk. Hmm, aardig, maar is dat alles? Nee, er is ook een aardig restaurantje, waar je naar blijkt ook lekker ijs kunt eten. Hebben we natuurlijk gedaan, hè. Verder was er een soort kabouterland, Zwergenpark, voor de kleintjes, niets voor ons en een interessante straat, de Pisweg..

Vervolgens zijn we doorgereden naar St Veit an der Glan, een mooie stad met een leuk winkelcentrum, midden in het ouden stadshart, tussen delen van de middeleeuwse stadsmuren. Niks gekocht, maar wel genoten van de mooie gevels, etc.

Tenslotte nog even Klagenfurt in. Deze keer zonder regen, maar we kenden het al van de vorige keer, dat we hier waren. Dus snel terug naar de camping, maar eerst even langs de Billa voor biertjes. En Yvonne heeft ‘m gevonden, hoor: Franciskaner witbier, dus daar een flesje of 10 van meegenomen voor Bert. Lief, hè. ( en dat maar voor 0,99 euricent per 500ml fles)

Op de camping een biertje gedronken en gesudokud  – het boekje werd zelfs voor Yvonne te moeilijk, dus maar opnieuw voorin begonnen.. Vanavond mosselsoep en vruchten yoghurt gegeten en later X-factor gekeken.

Zaterdag 22 mei 2010

Wat zullen we vandaag eens ondernemen. Niet te ver weg besluiten we, tegenover de plas maar eens naar de Gerllitzen kabelbaan te gaan. Eerst met een gondelbakje naar boven. En vervolgens met een stoeltjeslift verder. Baloo vindt het maar wat raar dat er onder je ook nog mensen kunnen lopen en wilt het liefst er achteraan. Maar dat doen we maar niet en houden de beide honden stevig vast. Eenmaal boven Is het uitzicht erg mooie en wijds. Het weer is nevelig dus echt heldere foto’s maken gaat niet echt, maar we schieten er toch wel wat. Beide honden genieten ook wel van de wandeling, alleen Baloo vindt de rare ondergrond toch niet je van het… en wordt dan ook opgetild. De ondergrond lijkt wat mosachtig, maar toch stekelig. Het dreigt te gaan regenen en daarom gaan we  weer naar beneden met de stoeltjes lift en gondel. Weer wat af te strepen van de karntenkaart. We steken over om vervolgens de boot te nemen over de ossiachersee. Een rondvaart van 2.30 uur vaart ons langs vele  dorpjes langs het meer. Hij doet zelfs ook nog de camping aan. Maar we moeten doorvaren, anders zijn we de auto kwijt, die staat immers aan de ander kant van de plas. We hebben tijdens de rondvaart wel regen gehad, maar dat niets van betekenis. Op de boot nog lekkere apfelstrudel met sahne op en Bert nog een bakkie koffie erbij. En dan kom je weer bij de caravan. Er komen veel nieuwe mensen bij, blijkt dat Oostenrijk 2 weken vakantie heeft, Ja zo kan ik het ook wel vol krijgen die toko.  Naast ons komen Nederlanders te staan uit Vlaardingen. Uitermate vriendelijke mensen. Beetje Uber vriendelijk, niets voor mij, maar ja je moet het er maar mee doen he?? De honden vinden haar ook wel helemaal geweldig. Die kunnen dus voortaan aan de lijn, anders zitten ze continu bij de buren, en dat is niet de bedoeling, hoe aardig ze ook zijn. ’s Avonds hebben we naar Terminator 2 gekeken en hart van Nederland natuurlijk, om alles een beetje bij te houden.

Zondag 23 mei 2010 (1e pinksterdag)

De zon lacht ons vriendelijk toe…. Hebben we meegenomen uit Nederland, zeggen de ubervriendelijke buren. Ja muts, maar vorig jaar was je er ook niet bij toen we goed weer hadden, dus ligt het gelukkig daar niet aan.  Het is lekker weer buiten en zullen dan ook vandaag naar de Nockalmstrasse rijden. Na ons ontbijt van twee broodjes met kaas en twee bakken koffie. Vangt de reis aan. Jas mee, bergschoenen mee en rijden maar. 71 km is de heenreis. En we rijden weer een mooie pas. Het hoogste punt is meer dan 2000 meter en het is er aardig koud en het waait behoorlijk. Na de gebruikelijke foto’s genomen te hebben rijden we door. We hebben uiteindelijk vele haarspeldbochten gehad, minsten 48 dus voor Marieke en Dennis zou het wel leuk zijn op de motor. We hebben dan ook vele motorrijders langs zien- en horen komen. De pas zelf was ongeveer 36 km lang geloof ik En aan het eind van heel die pukkel moesten we nog bijna 50 km naar huis rijden. Bert heeft wel een flitskast voorbij gereden en was van mening dat hij te hard reed…. Kan nog gevolgen hebben dus, maar dat zien we thuis wel weer. Daar maken we ons nu niet druk om. Ondertussen hebben we de rit achter de rug met regen en zon onderweg. Nu schijnt het zonnetje goed, Bert zit buiten te lezen en ik tik weer een verhaaltje aan  elkaar. Ondertussen is het 15.20 uur. Tijd voor een pilsje en een rustmoment. Morgen, als het heel warm mocht zijn, blijven we een dagje thuis, bij de caravan. Whaa de buren hebben een rondje meer gefietst, doet ze ook nooit meer, het mens is versleten….. ( dat was ze voor de fietstocht al  ;-)))) En ja ze heeft regen gehad onderweg…. Haha, ligt het goede weer toch niet aan hun gelukkig. Mocht het goede weer aanhouden dan rijden we donderdag naar Luxemburg en vervolgens naar huis, anders vertrekken we op woensdag op ons gemak naar Luxemburg.. dat ligt dus aan het weer. Vanavond eten we simpel, het is zondag dus doen we niet moeilijk broodjes met worstjes van de skottel…. Vanavond krijgen we weer wegmisbruikers, dat gaan we zeker kijken… en verder weet ik nog niet waar we heen zappen vanavond.

Maandag 24 mei 2010 (tweede pinksterdag)

Het belooft een prachtige dag te worden en dus blijven we lekker thuis, genieten van het goede weer, pilsje en boekje erbij en genieten maar. Onze uebervriendelijke buren gaan morgen pas weg. Wat jammer nou….

Dinsdag 25 mei 2010

Nou,  was het gisteren warm, vandaag was het gewoonweg heet. 32 graden ‘s middags om half drie.

We hadden gepland om naar de Tscheppaschlucht te gaan, een kloof in de Karawanken, wat ten zuiden van Klagenfurt ligt. Dus op tijd en route, zo rond half 10. Redelijk op tijd waren we in de Loiblpas, waar de parkeerplaats voor bezoekers van de kloof hun auto kwijt moesten. Vandaar te voet naar de Schlucht. Het bleek een lange wandeling te zijn, alleen al naar het begin van de kloof, niet te versmaden. Dan de KaCa (Kaernten Card) laten zien, om de tocht te kunnen vervolgen langs de Tscheppa, het water, dat de kloof snijdt uit de rotsen. Yvonne besluit nog 2 flesjes cola te kopen en een plasje te maken.

De tocht bleek weer enorm te zijn, steeds verder omhoog het water volgend. Pffft. De honden en wij  waren blij, dat we voldoende drinken mee hadden genomen in Bert’s rugzak, want met zo’n warmte! Maar het werd wel steeds mooier, een diepe kloof onder je en aan het end wat spectaculaire watervallen. En dan nog een behoorlijk stuk verder wandelen naar Gasthof Deutscher Peter, waar de bushalte was, vanwaar je terug naar de parkeerplaats gereden kon worden.

Uiteraard hebben we niet slechts gewacht, maar een lekkere coupe ijs genuttigd op het terras van het Gasthof. Daarna konden ze in een overvolle bus mee terug naar beneden, vanwaar ze met een hoge toeren draaiende airco terug naar de camping zijn gereden. Voor de volgende verfrissing uiteraard! Biertje!!

Overigens bleek het weer aardig te waaien op de camping, maar dat was nu wel lekker. Vanavond nog 12 druppels regen gehad, maar toen we de honden uitlieten was het weer volkomen wolkeloos aan de hemel.

Woensdag 26 mei 2010

We hebben mazzel gehad, alweer: geen regen vandaag, dus is de voortent droog en schoon weer opgeruimd. Lekker! Vanochtend na het ontbijt begonnen en rond 12:30 uur was alles opgeruimd. Alleen nog het een en ander in de caravan zelf zijn plekkie geven, en dan zijn we reise-fertig!

Vanmiddag zijn we nog even naar Spittal gereden. We hadden wat moois gezien voor de huwelijken van onze dochters, en dat hebben we mooi gekocht! Maar ze krijgen het uiteraard pas over een jaar. Rara politiepet! Hihi…

Op de terugweg naar Villach nog even de tank van diesel voorzien, en dat was het zo’n beetje. Morgen rijden we op tijd richting Luxemburg, om daar een tussenstop te maken, alvorens vrijdag weer thuis te komen…

En vanavond nasi gegeten, voor het eerst in de caravan gekookt, het waaide te hard om in de open lucht de nasi klaar te maken. Is meteen het fornuis ook ingewijd.. Vanavond nog even ons internet abonnement opmaken, wat tv kijken en waarschijnlijk redelijk op tijd naar bed. En we hebben nog even afscheid genomen van het Tilburgse stel van een eindje verderop, die gaan maandag inpakken..

Donderdag 27 mei 2010

Iets na 7 zijn we vertrokken naar Luxemburg, waar we om 20:45 uur aankwamen. Rustig gereden, veel wergwerkzaamheden in Duitsland en nog file vlak voor Luxemburg ook. Maar ja, we waren nog op tijd voor een dinertje in het restaurant. Dat sluit om 21:00 uur, maar de eigenaar van de camping zorgde er wel even voor, dat we de caravan een plaatsje konden geven en nog mochten aanschuiven. En wat smaakt dan een steak met frietjes en sla en een flink glas bier lekker! Daarna hebben we de honden nog uitgelaten en zijn we onder de wol gegaan.

Vrijdag 28 mei 2010

We waren weer op tijd wakker. Zijn na het uitlaten van de honden eerst nog even naar de Aldi in Mersch gereden voor het inslaan van wat lekkere Kriek biertjes voor Yvonne. Rond 10:00 uur hebben we de caravan aangekoppeld voor de laatste etappe van deze vakantie. Dat was een rustige rit, net tussen de ochtendspits en de weekendspits in België in. Om 14:00 uur arriveerden we weer in Breda, voldaan, de vakantie is weer voorbij.